Nedam - Den Haag*
Vanaf dit moment begon mijn avontuur via een
uitzendbureau. Dat uitzendbureau heette toen Intertechniek
B.V. en had zijn hoofdkantoor in Scheveningen. Het bijzondere aan dit
uitzendbureau was dat je daar in vaste dienst kon komen en hun zorgden er
uiteraard voor dat je een geschikte werkplek kreeg. Nou ja, geschikt, dat was
toch altijd wel even afwachten alwaar ik naar toe uitgezonden zou worden. Het
was in ieder geval wel een nieuwe uitdaging voor mij. Er waren daar 2
directeuren: de heer Mulder, hij was de technisch directeur en de heer van Eekelen was de commerciële directeur. Dat solliciteren
daar was wel heel erg gemakkelijk. Een dame daar aanwezig noteerde slechts wat
gegevens en dat bleek reeds voldoende om te worden aangenomen. Dus, toen even
afwachten of er een werkplek werd gevonden. Binnen enkele dagen kon ik ergens
terecht. Het werd de NEDAM (Nederlandse Aannemings
Maatschappij). Die zaten in een vrij oud kantoorpand aan de Binckhorstlaan in
Den Haag. Eigenlijk wel leuk, want ik had ook al ’n keer bij de BAM
gewerkt en die zaten ook in de Binckhorstlaan. Ook nu ging ik iedere dag met de
trein en de geschiedenis herhaalde zich min of meer.
Maar er was hier duidelijk een groot verschil. De
chef van de afdeling had zijn kantoortje precies naast de tekenzaal en er zat
een groot raam in, zodat hij de hele dag naar ons kon kijken. Daar werd ik
uiteraard bloednerveus van. Soms leek het erop of hij alleen maar naar ons zat
te kijken en niet toekwam aan het werk waar hij eigenlijk voor was aangenomen.
Bovendien was het ook nog eens een nors type. Doch, bemoeide zich verder is
zijn geheel niet met ons werk. Daar had hij een mindere voor: een chef
tekenkamer en die viel gelukkig wel mee. Er werkten daar zo’n 8 personen
op die tekenkamer. Het werk wat ik daar moest doen was niet onaardig te noemen.
Doch reeds na enkele weken was het klaar en hadden ze mij niet meer nodig. Ja,
kijk, zo kan dat gaan bij een uitzendbureau. Je kunt voor een jaar of vier
worden ingehuurd, maar net zo makkelijk slechts 2 weken. Soms heeft het
voordelen. Heb je het er niet naar je zin, dan weet je dat je na een paar weken
er al weer weg kunt zijn. Dat mijn tijd er hier snel opzat was toch wel min of
meer een ‘geschenk uit de hemel,’ want ik kon gerust zeggen dat er
niet een collega was die in mijn ogen een beetje aardig over kwam. Het was ook
nog in een tijd dat uitzendkrachten nou niet bepaald populair waren en men
probeerde ons het meeste rot werk te laten doen. Kijk, dat schept geen band,
begrijpt u. Zo was de toestand daar ook wel een beetje. Ik was toch wel blij
dat het maar een korte periode was. Ik kan zelfs niet een naam meer herinneren
van wie dan ook. Mijn vader had in het verleden ook al eens bij de NEDAM
gewerkt als uitvoerder. Dat had ik al eens ter sprake gebracht daar, maar
niemand kende hem. Mijn volgende werkplek werd toen een andere grote aannemer
en dat was de HBM (Hollandse Beton Maatschappij). Die hadden een heel groot
kantoor in Rijswijk, maar daar werd het nog een ‘paar graden’
erger. U hoort nog van me.
Kees Wittenbols.
Mei 2007
Ga naar: HBM - Rijswijk*