Firma Van Santvoort Zevenbergen
In 2006 startte ik met deze
site. Ik ben toen begonnen met het verzamelen en plaatsen van artikeltjes van allerlei
aard. Ook ga ik regelmatig op pad voor het maken van foto’s van diverse
objecten, waarbij mijn voorkeur uitgaat naar monumentale en historische huizen
en gebouwen. Er staan inmiddels zo’n 50.000 foto’s op deze site,
her en der verspreid over de diverse rubrieken. In het prille begin werden er
ook diverse verhaaltjes naar mij toegestuurd die ik dan op deze site zette. Ook
ging ikzelf verhaaltjes schrijven over mijn tijd die zich afspeelde tussen 1950
en 1960. Zo ontstond toen de rubriek Nostalgisch Breda, alwaar eind november
2006 een boek van werd uitgegeven. De inhoud van dit boek en nog veel meer kunt
u elders op deze site terugvinden onder de rubriek: Buurtverhalen. Ik ging toen ook verhaaltjes
schrijven over alwaar ik in het verleden allemaal had gewerkt. Een soortement
van biografie, zeg maar. Enkele jaren geleden crashte plotsklaps mijn computer
en zowat gelijker tijd crashte ook de computer bij mijn provider. Ik raakte
nogal wat gegevens kwijt waaronder veel foto’s. Ook de biografische
verhalen waren verdwenen. Doch, ’n tijdje later ontdekte ik bestanden op
een schijf waar een aantal artikelen op stonden, waaronder die
werkgeververhalen. Maar, ik heb het verder zo gelaten. Omdat ik van mening ben
dat deze teksten toch wel enige waarde hebben, heb ik nu besloten ze toch maar
weer te publiceren. Het zijn steeds korte stukjes en slechts samenvattingen van
wat ik zoal als betontekenaar meemaakte. Ze
komen uit de tijd tussen 1959 en 2000. Omdat het ruim 25 verschillende werkplekken
waren kan het best wel eens zo zijn dat niet alleen u, maar misschien ook
bekenden van u daar ooit hebben gewerkt. De moeite waard van het lezen, lijkt
mij. De verhalen dateren uit mei 2007. (Kees
Wittenbols).
Opmerking: alle teksten moeten nog geredigeerd
worden.
Dierbare herinneringen
aan Zevenbergen:
Nadat ik in 1959 mijn
getuigschrift “Timmeren” had gehaald, ben ik praktisch gelijk als
timmerman gaan werken. Mijn eerste werkgever was een aannemer, ene van
Santvoort en die was net begonnen aan een nieuwbouwproject in Zevenbergen. Dit
project was de bouw van een huishoudschool aan de Pastoor van Kessellaan. Mijn
vader was daar de uitvoerder en een kennis van ons, ene Dré Hanegraaf (uit Terheijden), de voorman. Ook kwam daar even
later nog Piet Dietvorst te werken, een echte Zevenbergenaar. Ik weet ook nog dat Piet van 1941 is. We
trokken daar zo’n beetje met elkaar op en deden ook vele werkzaamheden
daar ter plaatse samen. In 1960 is het project toen opgeleverd. Ik heb dat net
niet meer meegemaakt, want ik was inmiddels als tekenaar ergens anders aan de
slag gegaan. Ik heb tijdens deze periode een hele warme zomer meegemaakt, maar
ook een zeer koude winter. Doch het was toch wel prettig werken daar. Je moet
niet vergeten: het was mijn allereerste werkplek en dat blijft toch wel je hele
leven als een dierbare herinnering in je geheugen hangen.
Jaren later kwam ik er nog wel
eens voorbij en de situatie bleef zoals hij was. Best wel een aardig gebouw.
Aan de overkant had je toen het voetbalveld van Virtus
en in de nabijheid van het station had je een confectieatelier. Een aantal
barakken bij elkaar, waar veel meisjes werkten. Als je vanaf de bouwplaats
richting het dorp liep kon je rechts een oud straatje in. Ik ben de naam kwijt,
maar het zou de Doelstraat kunnen zijn zag ik later op een plattegrondje. Hij
kwam in ieder geval ergens bij de kerk uit. Daar stonden een klein aantal vrij
oude woninkjes in en daar woonde ene Jan, zijn achternaam is me ontschoten (Jan
van den Bosch?), maar hij stond in het dorp bekend als “De Spar.”
Een alleraardigste man, nog eentje uit de negentiende eeuw en pruimde dat het
een ‘lieve lust’ was. Om zijn tijd als aow-er
’n beetje te doden was hij als een soortement van sjouwer bij ons op de
werkplaats werkzaam en verdiende daar dus wat extra’s mee. Van dat oude
straatje is niets meer over. Er staan allemaal nieuwe woningen. Maar ja, wat
heet nieuw? Ze staan er inmiddels ook al wel zo’n 40 jaar!
In de tijd dat ik in Zevenbergen
werkte, had je het oude gedeelte van Zevenbergen met sporadisch wat beginnende
nieuwbouw, waaronder het verzorgingscomplex vlak achter de kerk. Men noemde
Zevenbergen toen een groot dorp, maar wel een zeer sfeervol groot dorp. Als we
wat hout nodig hadden voor de bouw van de school gingen we dat altijd, meestal
te voet, halen bij een timmerwerkplaats ergens in het centrum in een heel oud
en smal straatje. Daar had ene mijnheer Matthee een
timmerwerkplaats. Dat was toen destijds al een ‘krasse zestiger’ en
zijn zaakje lag vol met de meest uiteenlopende houtsoorten. Ook had hij wat
houtbewerkingsmachines in zijn knusse onderkomen staan en werkte zich zowat de
hele dag te pletter. Maar wij waren een goede klant van hem. In 1959 hadden
veel mensen het nog niet zo breed, dus wij waren zeer welkom, dat liet hij ook
altijd goed merken. Doch veel dorpelingen hadden een andere mening over hem,
hoorde ik wel eens. Omdat het dragen van een horloge nog niet voor iedereen was
weggelegd, kwam de kerk daar ter plaatse ons goed van pas. De klok liep altijd
aardig bij en was onze steun en toeverlaat wanneer de tijd een bepaalde rol
ging spelen met betrekking tot aanvang van de werkzaamheden (altijd klokslag
7.00 uur) en andere soortgelijke tijdsbegrippen. Ook de BBA-bus, lijn 17, kwam
toen door de Pastoor van Kessellaan heengereden en we hadden een bushalte
vlakbij. Tot zover even het verleden.
Toen ik vorig jaar, toch weer
voor de zoveelste keer in Zevenbergen was, nog door de Pastoor van Kessellaan
kwam, zag ik nog steeds dat het schoolgebouw er was. Ik wist toen al wel dat de
school gesloten was en was omgetoverd in een of ander administratiekantoor. Ik
had ook al eens gelezen dat ook dit bedrijf hieruit zou vertrekken. Dus op 15
december 2006 ging ik min of meer als een haas naar Zevenbergen toe. In de
eerste plaats ging ik met de bedoeling om een fotoreportage te maken van
Zevenbergen, zoals de andere reportages die inmiddels op mijn eigen site staan.
Maar zeker om toch nog een foto te maken van deze oude en dierbare werkplek. De
bedoeling was om allereerst een foto te maken van deze ‘oude’
huishoudschool. Ik kwam de Pastoor van Kessellaan ingelopen, vanuit richting
station en toen zag ik het in verte. Een akelig lege plek, waar eens de school
stond. AFGEBROKEN! Ik ben nog wel even gaan kijken naar die plek. Een modderig
stukje grond was er voor in de plaats gekomen, met een hekwerkomheining. Niets
meer te zien, op een heel klein stukje muur na, dat diende als erfafscheiding
in die tijd. Eigenlijk voelde ik er nog weinig voor om nog foto’s te gaan
maken van Zevenbergen, maar omdat ik er toch was heb ik dat dan toch nog maar
gedaan. Hier is echt ’n stukje geschiedenis voor mij voorgoed verdwenen.
Ook een stukje geschiedenis van mijn vader die toch met volle overgave aan de
bouw van deze school heeft gewerkt. Maar ja, de vooruitgang is niet tegen te
houden en voor de meeste mensen maakt het toch weinig uit of deze oude school
er wel of niet staat. Maar voor mij dus wel!
Kees Wittenbols.
15 december 2006
Ga naar: Adviesbureau Hoppenbrouwers –
Bergen op Zoom